عليه و سلم فرمود : اينك در عقب من ميآيد ، آن بزرگ چون نگاه كرد ، مولانا شمس الائمه را ديد ميآمد با جماعتى انبوه ، چون بامداد شد ، خواست « 1 » تا وقت و ساعت خود را با ملاقات و جمال او مبارك گرداند ، به مسجد او رفت و در تاريكى بنشست ، مولانا شمس الائمه رحمه اللّه اذان ميخواندند ، چون فارغ گشتند ، آن بزرگ را آواز دادند ، و گفتند كه زينهار آن خواب را پيش كسى حكايت نكنى ، و كرامات اين بزرگ دين « 2 » بسيار و بيشمارست ، وفات او در سنهء تسع و اربعين و اربعمائه ( 449 ) بوده است در شهر كش « 3 » اما قالب او را به بخارا آوردند ، و در همين موضع معين دفن كردند . « 4 » و مرقد مطهر قاضى امام على سغدى « 5 » رحمه اللّه هم آنجاست ، و او در علم و و زهد و تقوى در علوّ درجت بوده است . و در جانب شرقى تربت مولانا شمس الائمه پيوسته ، تربت بقية المشايخ الامام العلامه مولانا جمال الدين محبوبى « 6 » است رحمه اللّه ، و حضرت او از اولاد

--> ( 1 ) - چ : چون بامداد خواست . ( 2 ) - چ : ديندار . ( 3 ) - كش ، بفتح اول و تشديد ثانى : ناحيتى است بر سه فرسنگى جرجان ( گرگانج ) در ماوراء النهر ، « معجم البلدان » . ( 4 ) - شمس الائمهء حلوائى را تأليفات عديده است ، از جمله : شرح ادب القاضى لابى يوسف و شرح جامع الكبير للشيبانى ، و اسمعيل پاشا سال فوتش را سهوا 456 نوشته است . « هديه ج 1 ص 577 » ( 5 ) - امام ابو الحسن على بن الحسين محمد السغدى متوفى در سنهء 461 ، « اللباب فى تهذيب الانساب » سغدى منسوبست به « سغد » بضم اول و آن سرزمينى است از ماوراء النهر داراى قراى كثيره بين بخارا و سمرقند ، « معجم البلدان » و براى آگاهى از خط و زبان سغديان رجوع كنيد بمقدمهء برهان قاطع ( ص هفده ) بقلم آقاى دكتر محمد معين . ( 6 ) - در ذيل مزارات چشمهء ايوب كه سلسلهء نسب ايشان مذكورست ، ازو ياد كرده شد .